“Zó’n vrumde vogel haar ik van mien leven nog nooit zain!” zee Remmelt en hai vlijde zien karbenoadje sekuur op t reuster van de barbecue. Net zo sekuur en persies as hai vrouger t vak in schure mit korenschoven vol vlijde.

“Ik kreeg hom net veur de fietse, man! Ik ruip nog: wat moustoe hier bie ons op de weg, kammeroad! Kwam ook net n auto aan, dat ik huil mien fietsrad mor schuuns veur hom, dat e der nait onder komen zol. d’Auto stopde ook. Sjefeur docht, t was n boeten-model raaiger. Mor dat was t nait, dat kon ik mor zó zain. Hai waggelde ja! En dat dut n raaiger nait. En grode swem- vluzen dat t aan de poten haar, zoksent binnen der nog nooit vertoond!”

Harry Sterenbörg slingerde n poar worsten op t reuster. “t Het vervast n vedde ganze west!” zee e. Mor Remmelt haar t nou even te drók. Zien karbenoadje ston op t punt om te verbranden. En dat zol ja doodzunde wezen. Hai kieperde hom rezeluut om.

“Wat nou, Gienus, drinkst gain bier vanoavend?” ruip Grietje Mik, “mekaaiert ter wat aan?”

“Nee,” laagde Gienus en hai luit aal zien widde tanden zain. Mooi leek dat; Gienus zien dikke broene kop mit n riege widde tanden der in, bie t licht van t open vuur. “Ik dou vanoavend kaalm-aan. Ik drink cola. Bier wordt mie t lief zo vol van!” Dat kwam ons aalmoal onwoarschienlek veur, hail onwoarschienlek.

“Loat mie den ais even aan dien colaatje roeken!” ruip Engeltje Kuper der vot over hin. Goudege Gienus luit heur der van pruiven. “As dat cola is bin ik de keunegin!” zee Engeltje, “dust ons nait bie de bok, Gienus mien jong, hur. Da’s kloare jenever mit n drup cola der bie in!”

Gienus grijnsde wat, wéér mit aal zien tanden bloot. “Haalf om haalf!”zee Gienus. “Wel het mien vreugdewupper zain?” vruig Engel Muurman mit n vol vlessie bier in d’haand. “Vreugdewupper? Wat is dat veur n ding?” wollen Geert Panman en Frits Ketler tougelieks waiten. n Vreugdewupper bleek n vles-opener te wezen, spezioal veur biervlezzen.

“Dij heb ik hier!” zee Geert en hai knakde de dobbe van n vlessie bier òf.

Wie wazzen mit de haile buurtschop aan t barbecuen. Dat doun wie ainmoal sjoars. Teminzen, dat hevve ons veurnomen. Verleden joar binve der mit begund en t is ons goud bevalen.

Dou de vraauw en ik hier te wonen kwammen, zo’n goie vieftien joar leden, wazzen wie zowat de jongsten. En nou binve op n poar noa d’oldsten. Der binnen hier aalmoal jonge huusholdens komen, de maisten mit kinder. t Is der n bult gezelleger van worden. Wie zetten op zo’n oavend t haile spul bie Grietje Flik achter de boerderij. n Poar tinten, doar aal t lekkers in te pronk staait, twij grode barbecu’s en overaal laampen en lichies. Meziek en licht, da’s Engel Muurman zien waark. Engel is n boaskerel wat t elektriek aangaait.

Wim Veldhuus moakt schoalen mit sloatjes, doar joe t woater van in de mond lopt. Wat ter aal nait is, doar staaist versteld van! Franse stokbrood is der ook, mit krudenbotter. En karbenoadjes en worsten vanzulf! As je t aalmoal bie langs willen, den huif je doags der op nait meer aan eten te dinken.

Moeke Ketler gaf t saain om aan te valen.

“Loat joe nait nuigen, jonges en wichter hur!” Dat luiten wie ons gain twijmoal zeggen. t Klopte persies: barbecuen is dikdakken in toene, in ons geval bie Grietje Flik achter de boerderij. Wie wazzen mit n man of sesteg. Max Bentum ston d’haalve tied mit n bloasapperoat t vuur aan te joagen of t doagJieks waark was. Max en Anka zollen aankom week traauwen. Anka haar nait veul te koop: dinkelk zenen veur de traauwerij. Hans Boanus haar de pest in. Pervinsie wil hom n weg deur zien toene leggen. Doar is Hans op tegen. En wie aalpmoal dus ook. Wie mouten der mitmekoar nog mor ais achteraan, dat t nait deurgaait.

“Hou is t oflopen mit dij vrumde vogel, Remmelt?” vruig ik. “Wie hebben hom eerst vongen. Engel Muurman en ik”, zee Remmelt. “Engel het hom n net over de kop gooid. t Was aans n verniend kreng hur. Hai pikde mit zien braide snoavel op ales wat mor bewoog. Dou heb ik hom mien pedde op de kop zet. Dou was t doan, dat pikken. Ik heb pelietsie beid, wat ik mit zo’n vrumde vogel aan mos. Pelietsie was goud fesounlek hur, mor zai haren gain hok veur n vogel. Wel n hok veur mie, as ik wat uutvrat, ha, ha! Pelietsie gaf mie twij adrezzen, woar ze daaier opvongen, aine in Winschoot en aine in Bellingwolde. Dij in Winschoot wol der niks van waiten. Dij was allend mor veur roofvogels en as zo’n vogel swemvluzen aan de poten haar, den was t gain roofvogel. En doarmit basta.

In Bellingwolde stonden ze mie beter te woord. Hou t daaier der uutzag? Ik zee: hoast n meter groot, swemvluzen aan de poten, n braide snoavel, blaauwachteg van kleur en t is n waggelkont. En nou magst roaden wat veur vogel t wel was!”

Remmelt nam eerst n hap van zien karbenoadje, t vet luip hom om de mond. Hai en Miene keken mie aan of ik loos genog was. Ik wos t nait, mor dat was gain schane, zee Miene, Grietje Flik haar t ook nait waiten en dat was nog wel n schooljuvver.

“t Was n jonge, verdwoalde oalscholver en wie zollen hom mor bie t Winschoterdaip zetten”, zee Remmelt. “n Winschoterdaip, dij hevve hier nait, is t A.G. Wildervankkenoal ook goud? Dat mog ook wel. Dou hebben Engel en ik dij oalscholver in n zak wurmd en Engel het hom noar t A.G. Wildervankkenoal brocht.”

“t Daaier dook in ain roam t woater in en haar vot zó’n snouk te pakken!” zee Engel en hai dee zien handen wel n haalf meter van nander òf.

“Was noatuurlek stók verhongerd en verdörst.”

“Dij het t ducht mie wel red!” zee Remmelt. En doar mozzen wie dou neudeg aalmoal nog aine op drinken. De vreugdewuppers gingen van haand tot haand! Wim Veldhuus stak ter n vrizze sigare bie aan.

“Ze zeggen dat t nait gezond is”, zee e, „mor ik zeg aaltied mor zó: beter kört branden as laank smeulen!” En dat was n daipzinnege gedachte van hom, n gedachte mit verdaipens!

Wie hebben ons doar, as ain grode femilie, tot daip in de nacht goud vernuverd. Wat kwammen der n olle verhoalen lös.

As ie vroagen woar de beste vreugdewuppers touholden, den huiven ie nait laank op t antwoord te wachten.

“Op de Wieke, meneer!” roupen wie den tougelieks.”

En zo is t ook. Beter stee op d’haile wereld zol ik nait waiten!