1989 Spoukie, spoukie Hillebraandje

In mien jonge joaren woonde der n Hilbrand bie ons op t dorp, n Hilbrand de Vries, n kluze­noar. t Was n aigenoardege, ainzulvege ol-kerel, dij zowat mit gain mìns omgang haar. Doarom scholden wie hom den ook aaltied uut. “Spoukie, spoukie Hillebraandje, wied van gat en slap van haandje”, ruipen wie tegen hom. Wat […]