1990 In tobbe
Van de week mos ik even bie overbuurman Sipko wezen. Postloper haar Sipko zien post per ongelok bie mie in braivenbuzze wupt. Zodounde kwam ik den bie Sipko over de vlouer. t Was ducht mie veur d’eerste moal dat ik bie Sipko in huus kwam. Ik loop hom deure gewoonlek nait uut d’hengen, omreden ik […]
1990 Pin-up-klub
t Was op zo ’n miesderge winterdag, dou de winter nail recht winter wezen wol en t veujoar nog wied vot was, dou t aalmoal wat triesterg om mie tou leek en t ook vanbinnen in t gemoud glad wat neerslachteg touging, t was op zo ’n grienderge morgen dat Dubbelde Det op klompen bie […]
1990 Daiptepunt
Ieder en elk beleeft gelokkeg n bult mooie en lollege dingen in zien leven. Mor elk en ain mout ook n vracht stoere en male zoaken ondergoan. En over zo’n stoer en donker ogenblik uut mien jonge joaren, doar gaait dit verhoaltje over. n Daiptepunt zogezegd. Ik kin der nou gerust over schrieven, omreden t […]
1990 Nijjoarsverziede
“Wat hest wel, man, ligst ja aal te vrözzeln en te wuilen in t bèrre, ligst ja gain ogenblik stil. Wat hest wel?” Trientje wer der glad n beetje nareg van, omreden zai kreeg ja zó gain wenk in d’ogen. “Liefsere”, stènde ik, “n aibelse liefsere. k Heb net n gevuil of ik barsten zei. […]
1990 Berend Botje
Lestdoags kwam der aine op mie òf mit n wonderlieke, vrumde vroage. Hai wol waiten of Berend Botje n Grunneger west haar of n hail gewone Drìnt. En of ik doar n waitenschoppelk antwoord op geven kon. Nait der zo mor n slag noar sloagen of mit de mut-se der noar gooien, nee, t mos […]
1990 t Eddelkeunenkje
t Is zundagmörgen en t is nog vroug. t Dörp ligt ter stil en sloaperg bie, der is nog gain mìns bie t pad. t Liekt aalmoal zo vrundelk en vredeg, net as op aander zundagmörgens, as de nije week in vrede begunt. Mor in t grode, donkere bos, achter t Achterdaip, in t grode, […]
1989 Is Frans Rozier nait fiks?
t Was n olderwetse winter. t Vroor dat t knapte en de roezeboezege wind ging as n wilde tekeer. Bie de weg wazzen t aal snijbulten. Der was aiglieks gain deurkomen aan. Midden in t dörp, doar ging t nog wel zo’n beetje. Mor de loanen achteruut, nee, der was gain begunnen aan, doar mos […]
1989 Spoukie, spoukie Hillebraandje
In mien jonge joaren woonde der n Hilbrand bie ons op t dorp, n Hilbrand de Vries, n kluzenoar. t Was n aigenoardege, ainzulvege ol-kerel, dij zowat mit gain mìns omgang haar. Doarom scholden wie hom den ook aaltied uut. “Spoukie, spoukie Hillebraandje, wied van gat en slap van haandje”, ruipen wie tegen hom. Wat […]
1989 Bobbekop
In mien ogen is Haarm de Vries n bobbekop. Hail gewoon n bobbekop: n dikke domkop mit n stoense, narege, achterdochtege noatuur. As zo’n bobbekop zien kop deur d’hege stekt, blaft d’hond zok der dood tegen! Nait dat aine der veul aan doun kin dat hai zo’n kop en zo’n noatuur het, nee, dij krieg […]
1989 Bie Merietje in pasterietje
“Nee, ik vuil mie lang nait goud, de leste tied. t Is net of ik opjagd wor, of der aalweg aine achter mie heer zit. t Haart slagt mie der voak van over. En soavends loat kin ik nait in sloap komen. As ik den loater even weg dodder, den dreum ik toch wel zó […]