1989 Van dag tot dag
Wie stoan der aiglieks nooit zo bie stil, mor t is nog mor n poar doezend joar leden dat ons veurvoaders overaal zowat n god veur haren, n God veur de regen, aine veur de wind en veur de wien en veur t woater, n oorlogsgod en gounent veur de vruchtboarhaid, ie kinnen t nait […]
1989 Van aiveghaid en van n benaauwde borst
Zo soavends loat mag ik geern t laand even achteruut lopen. Dat heb ik mien haile leven al geern doun mogt. Wat is t den mooi stil, doar midden in t veld. Damp en dook drieven bedoard in dichte slieren over t daip, kroepen, glad onverschilleg, net of heur t niks aangaait, tegen daipswale omhoog […]
1989 n Oartsvoader van n porre
Wat kon ter vrouger in dizze kontraainen roeg om weg goan. As ik aal dij verhoalen aanheur, uut de tied dou t volk nog in koppeltjes op t laand aan t waark was, den dink ik wel ais, sjonge, sjonge, da ’s nait kinderachteg. En k mout ter nog voak om laggen ook. d’Aine muik […]
1989 t Kruuske van Oaltje Bezzembinders
Vandoage is t al weer wonsdag 8 feberwoarie. Wat gaait de tied toch rad. Nog n week of wat en den begunt t waark in toene en op t laand aI weer. Joa, t leven gaait in draf. En t is ook mor zó veurbie. Zó binve der en zó binve old. En den mouten […]
1989 Klaain Doemke
Hail touvalleg binnen der n aantal olil Grunneger sprookjes bewoard bleven, zo as ze hier al véúr 1800 verteld werden. Der bestaait noamelk n vertelselboukje uut 1804, nog older as de sprookjesbouken van de bruiers Grimm. En wel kin dij sprookjes van Grimm nait! De ©runneger vertelsters binnen indertied opschreven deur twij jonges, dij ze […]
1989 Neerslachtege Neeltje
Wie konden Neeltje hoast nait weer op regel kriegen. t Haile dorp bemuide zok ter zowat mit. Mor wat wie ook perbaaierden, t holp nait. Neeltje bleef zo neerslachteg as wat. t Was aiglieks ook gain wonder, dat zai n beetje uut stuur was. Houveul joar zol ze wel nait veur heur voader zörgd hebben! […]
1989 As de hoazeloar bluit
Graauw en gries is t boeten. n Soeterge, sobbege locht ligt swoar op t lege laand en over Hilda’s toene hìn. n Poar koale bomen stoan kold en kleumsk aan slootswale. t Is aalmoal verdraitelk en doods, of t leven der uut is. Net of der n slovvege deken van triesterghaid over de wereld hangt. […]
1989 n Ommelandse raaize
Wat Fennie toch scheelde, de leste tied. Geert begreep ter niks van. Zó fiengevuileg, zó noanemend, om t minste of geringste kwoad, zó kon Geert heur nait. Der was aans ja nooit wat mit heur te doun. Geert kon aaltied aaiden en plougen mit zien Fennie. Hou kan zai nou inains toch zo’n heksebiele worden […]
1988 Geessie Törf
Geessie Törf wer nait recht veur vol aankeken, bie ons op t dorp. Men von Geessie mor n wat dommeg en slaifachteg vraauwspersoon, dij men nait zóveul in de reken haar. Nee, Geessie Tórf haar t swaart goaren nait uutvonden, zo zeden ze, lang nait. Zai was eerder wat onneuzel. Mor kwoad zat ter nait […]
1988 Klaainmoalderg as n vos
Wat konden de lu bie ons op t dörp der vrouger aigenoardeg mit veur n droad komen, mit heur kwoaltjes. As jong huusdoktertje mos ik doar wel slim aan wìnnen. k Mos der stief bie noadinken as aine heukerg of hieperg was. Doar mainde hai den trilderghaid mit, dat e kolle onder de leden haar […]