1989 Van moezen, rötten en mìnsen (1)

Ik zit in d’achterkoamer te schrieven. t Is al loat, der is zowat gain mìns meer bie t pad. Wat stil is t hier. Ale geluden van overdag binnen vot. t Geft mie n voldoan gevuil, om zo rusteg en in vree mien gedachten op t papier te zetten. Den, inains, is der t brommen […]
1989 Twij slichten, twij noadjes

Van de week ston der in kraande dat Grietje Grol, geboren Pot, uut tied komen was. In t older van dik 97 joar. Onverwachts, in heur sloap, ston der bie. t Duurde n zetje, veur en aleer t goud tot mie deurdrong: dat was ol Graitje ja. Graitjemui, zo as wie bie ons op t […]
1989 Grondneuten

Nee, veul veraanderd is t hier nait. t Huus staait ter nog net zo doeknekt bie as vrouger; t zulfde dichte bos van hoge, swaarde sparrebomen der stoef boven op en der om tou; as n koppeltje woakhonden, liekt t wel. t Is net of t huus in donkerte, in swoarmoudeghaid votkropen is. Laange lappen […]
1989 As ik de kamperfoelie roek

t Is inains bladstil worden bie ons achter t huus, spoukachteg stil. Gain zuchtje wind is der meer, alderdeegs de bloaren van de vaar popelierenbomen bewegen zok nait meer. Net of zai d’oam inholden. t Weer lustert; d’haile wereld lustert. Nog even en der is n dikke dunderbuie. De tocht is al zo swaart as […]
1989 B. en W. van t Roege Veld

Der was vrouger ais n ol Jeudenrabbi. Hai haar n laange, grieze board en boven op zien kop druig hai n swaart kelötje. t Was n hail geleerde kerel: hai dee niks aans as lezen in de Tora en in de Talmoed. En aine dij aaltied in zokse stoere bouken leest, dij mout doar wel […]
1989 Annie mien wicht

Woar kin ik dij vraauw toch van? Zai het wel wat bekinds over zok, mor nee, ik zol t toch nait waiten. Dat mout den vervast al n haile zet leden wezen. “Ie zain t zeker nog wel?” zegt t vraauwmìns. Ze kikt mie liekbendeg aan. In heur ogen zit wat kemieks, net of wie […]
1989 t Bonemeulentje

Bonetied! Ook bie de Nieboers. Der ligt n grode stoapel gladde, gruine pronkerbonen op keukentoavel te wachten. t Bonemeulentje snitten vinneg. d’Aine bone noa d’aandere wordt ter instopt, t is kampanjetied bie de Nieboers! Jans draait aan t meulentje, Mientje schoft de bonen der in. Aal ogenblikken zugt Jans zien kans schoon om der ook […]
1989 n Haarbrood mit reven keze

Wie zitten in toene te theedrinken, de vraauw en ik. Wat n zummertje hevve toch van t joar! t Is net zo as t wezen mout: n week of wat mit mooi weer en den weer n dag mit n poar buien der tussendeur. Beter kin t ja nait. t Is zo gezelleg as wat. […]
1989 Vrouger is nooit veurbie

In gain joaren heb ik hier meer west. Och gunst nee, da’s al tiedstieden heer. Mor wat is mie t aalmoal nog aigen en vertraauwd tou. De riege fledderbozzen en liesterkralen achter t boerderijchie, d’eskenbomen der noast, de baaide trilpopelieren nait te vergeten, t is aalmoal nog net as vrouger. Wat luip ik doar aaltied […]
1989 Dokter Lukas

Ditmoal zel ik joe ais wat vertellen over n kollegoa van mie. Dij man was nait allain dokter, hai het ook n poar boukjes schreven. Ain van zien bouken is verleden joar nog in t Grunnegers vertoald! t Is zulfs zo dat van ale bouken op d’haile wereld dij van mien kollegoa t mainste lezen […]