1989 Popko hoogst persoonlek!
t Was midden in de nacht dou Popko Blaauw bie mie op stoebe ston. Popko hoogst persoonlek! n Grode, braide, vaarkantege Goliath, zo ston hai doar. n Bere van n kerel, dij je mor nait zo ain, twij, drij ompoesten konden. Popko kwam aaltied wat onverschilleg over. Wat roeg en wat raauw, net of hom […]
1989 As de koekoek nait meer ropt
t Is gain hoogzummer meer. Dij tied hevve had. d’Haarfstdoagen komen der al aanzetten. Bloaren aan bomen en stroeken begunnen al te verkleuren en òf te valen, dook en damp trekken over t lege veld. t Is stil worden. Gain vogel dij meer zingt. In augustus is t al begonnen: dou zongen de vogels inains […]
1989 Riekus Rehoboth
Riekus de Wit haar t vanmörgen oardeg nuver te pakken. Riekus Rehoboth, onder dij noam is hai beter bie ons bekind. Ik dink dat as n vrumde bie ons op t dorp noar de heer H. de Wit vroagen zol, dat gainaine hom op glee helpen kon. Riekus woont noast Rehoboth, t evangelisoatsiegebaauw aan t […]
1989 Kristjoan Piepenbakker!
Jans de Groot mos wel in n goie hoed zitten. Aans was der vervast ieder moal dikke swellerij bie komen. Mor t ging aaltied net goud, wonderboarliek goud. Jans was, zo kin je t gerust stellen, vaste klant bie mie. Nait mit alerhande kwoaltjes of zo, nee, Jans kwam hail gewoon mit zien vingers, of […]
1989 Van moezen, rötten en mìnsen (2)
Verdold, doar het n moes n gat in t zaachtboard beten, net boven mie. Ik zai hom bewegen. Hai stekt zien kop deur t gat hìn. En hai vaalt ter uut ook!! Net in de sukerpot. Ik dou mien haand der gaauw boven op. Zel ik hom in d’haand pakken? En den doodkniepen? Ik duur […]
1989 Van moezen, rötten en mìnsen (1)
Ik zit in d’achterkoamer te schrieven. t Is al loat, der is zowat gain mìns meer bie t pad. Wat stil is t hier. Ale geluden van overdag binnen vot. t Geft mie n voldoan gevuil, om zo rusteg en in vree mien gedachten op t papier te zetten. Den, inains, is der t brommen […]
1989 Twij slichten, twij noadjes
Van de week ston der in kraande dat Grietje Grol, geboren Pot, uut tied komen was. In t older van dik 97 joar. Onverwachts, in heur sloap, ston der bie. t Duurde n zetje, veur en aleer t goud tot mie deurdrong: dat was ol Graitje ja. Graitjemui, zo as wie bie ons op t […]
1989 Grondneuten
Nee, veul veraanderd is t hier nait. t Huus staait ter nog net zo doeknekt bie as vrouger; t zulfde dichte bos van hoge, swaarde sparrebomen der stoef boven op en der om tou; as n koppeltje woakhonden, liekt t wel. t Is net of t huus in donkerte, in swoarmoudeghaid votkropen is. Laange lappen […]
1989 As ik de kamperfoelie roek
t Is inains bladstil worden bie ons achter t huus, spoukachteg stil. Gain zuchtje wind is der meer, alderdeegs de bloaren van de vaar popelierenbomen bewegen zok nait meer. Net of zai d’oam inholden. t Weer lustert; d’haile wereld lustert. Nog even en der is n dikke dunderbuie. De tocht is al zo swaart as […]
1989 B. en W. van t Roege Veld
Der was vrouger ais n ol Jeudenrabbi. Hai haar n laange, grieze board en boven op zien kop druig hai n swaart kelötje. t Was n hail geleerde kerel: hai dee niks aans as lezen in de Tora en in de Talmoed. En aine dij aaltied in zokse stoere bouken leest, dij mout doar wel […]