1989 Van moezen, rötten en mìnsen (2)
Verdold, doar het n moes n gat in t zaachtboard beten, net boven mie. Ik zai hom bewegen. Hai stekt zien kop deur t gat hìn. En hai vaalt ter uut ook!! Net in de sukerpot. Ik dou mien haand der gaauw boven op. Zel ik hom in d’haand pakken? En den doodkniepen? Ik duur […]
1989 Van moezen, rötten en mìnsen (1)
Ik zit in d’achterkoamer te schrieven. t Is al loat, der is zowat gain mìns meer bie t pad. Wat stil is t hier. Ale geluden van overdag binnen vot. t Geft mie n voldoan gevuil, om zo rusteg en in vree mien gedachten op t papier te zetten. Den, inains, is der t brommen […]
1989 Twij slichten, twij noadjes
Van de week ston der in kraande dat Grietje Grol, geboren Pot, uut tied komen was. In t older van dik 97 joar. Onverwachts, in heur sloap, ston der bie. t Duurde n zetje, veur en aleer t goud tot mie deurdrong: dat was ol Graitje ja. Graitjemui, zo as wie bie ons op t […]
1989 Grondneuten
Nee, veul veraanderd is t hier nait. t Huus staait ter nog net zo doeknekt bie as vrouger; t zulfde dichte bos van hoge, swaarde sparrebomen der stoef boven op en der om tou; as n koppeltje woakhonden, liekt t wel. t Is net of t huus in donkerte, in swoarmoudeghaid votkropen is. Laange lappen […]
1989 As ik de kamperfoelie roek
t Is inains bladstil worden bie ons achter t huus, spoukachteg stil. Gain zuchtje wind is der meer, alderdeegs de bloaren van de vaar popelierenbomen bewegen zok nait meer. Net of zai d’oam inholden. t Weer lustert; d’haile wereld lustert. Nog even en der is n dikke dunderbuie. De tocht is al zo swaart as […]
1989 B. en W. van t Roege Veld
Der was vrouger ais n ol Jeudenrabbi. Hai haar n laange, grieze board en boven op zien kop druig hai n swaart kelötje. t Was n hail geleerde kerel: hai dee niks aans as lezen in de Tora en in de Talmoed. En aine dij aaltied in zokse stoere bouken leest, dij mout doar wel […]
1989 Annie mien wicht
Woar kin ik dij vraauw toch van? Zai het wel wat bekinds over zok, mor nee, ik zol t toch nait waiten. Dat mout den vervast al n haile zet leden wezen. “Ie zain t zeker nog wel?” zegt t vraauwmìns. Ze kikt mie liekbendeg aan. In heur ogen zit wat kemieks, net of wie […]
1989 t Bonemeulentje
Bonetied! Ook bie de Nieboers. Der ligt n grode stoapel gladde, gruine pronkerbonen op keukentoavel te wachten. t Bonemeulentje snitten vinneg. d’Aine bone noa d’aandere wordt ter instopt, t is kampanjetied bie de Nieboers! Jans draait aan t meulentje, Mientje schoft de bonen der in. Aal ogenblikken zugt Jans zien kans schoon om der ook […]
1989 n Haarbrood mit reven keze
Wie zitten in toene te theedrinken, de vraauw en ik. Wat n zummertje hevve toch van t joar! t Is net zo as t wezen mout: n week of wat mit mooi weer en den weer n dag mit n poar buien der tussendeur. Beter kin t ja nait. t Is zo gezelleg as wat. […]
1989 Vrouger is nooit veurbie
In gain joaren heb ik hier meer west. Och gunst nee, da’s al tiedstieden heer. Mor wat is mie t aalmoal nog aigen en vertraauwd tou. De riege fledderbozzen en liesterkralen achter t boerderijchie, d’eskenbomen der noast, de baaide trilpopelieren nait te vergeten, t is aalmoal nog net as vrouger. Wat luip ik doar aaltied […]