1989 Annie mien wicht
Woar kin ik dij vraauw toch van? Zai het wel wat bekinds over zok, mor nee, ik zol t toch nait waiten. Dat mout den vervast al n haile zet leden wezen. “Ie zain t zeker nog wel?” zegt t vraauwmìns. Ze kikt mie liekbendeg aan. In heur ogen zit wat kemieks, net of wie […]
1989 t Bonemeulentje
Bonetied! Ook bie de Nieboers. Der ligt n grode stoapel gladde, gruine pronkerbonen op keukentoavel te wachten. t Bonemeulentje snitten vinneg. d’Aine bone noa d’aandere wordt ter instopt, t is kampanjetied bie de Nieboers! Jans draait aan t meulentje, Mientje schoft de bonen der in. Aal ogenblikken zugt Jans zien kans schoon om der ook […]
1989 n Haarbrood mit reven keze
Wie zitten in toene te theedrinken, de vraauw en ik. Wat n zummertje hevve toch van t joar! t Is net zo as t wezen mout: n week of wat mit mooi weer en den weer n dag mit n poar buien der tussendeur. Beter kin t ja nait. t Is zo gezelleg as wat. […]
1989 Vrouger is nooit veurbie
In gain joaren heb ik hier meer west. Och gunst nee, da’s al tiedstieden heer. Mor wat is mie t aalmoal nog aigen en vertraauwd tou. De riege fledderbozzen en liesterkralen achter t boerderijchie, d’eskenbomen der noast, de baaide trilpopelieren nait te vergeten, t is aalmoal nog net as vrouger. Wat luip ik doar aaltied […]
1989 Dokter Lukas
Ditmoal zel ik joe ais wat vertellen over n kollegoa van mie. Dij man was nait allain dokter, hai het ook n poar boukjes schreven. Ain van zien bouken is verleden joar nog in t Grunnegers vertoald! t Is zulfs zo dat van ale bouken op d’haile wereld dij van mien kollegoa t mainste lezen […]
1989 n Moaltje bonen
Ik heb joe t ducht mie al n moal eerder verteld: ik bin n bonekerel, n echte laifhebber van bonen. As t aan mie ligt, den komen der ieder dag bonen bie ons op toavel. Bonen uut aigen toene, wel te verstoan. Bie veujoarsdag kin ik mie mor zuneg bedappern om mien pootbonen der nog […]
1989 Radneersde mouders, laankneersde dochters
t Mooie van huusdokter wezen was dat je bie zoveul lu over dele kwammen. Tegenswoordeg is dat wat minder, mor in mien tied mos ik ieder dag zo’n twinteg en as t drok was zo’n lutje datteg huusholdens bezuiken. Dat vol aaltied nog laang nait tou, omreden paardie lu woonden wat achteröf. Doar kon je […]
1989 t Mannenkoor
t Was op n zummeroavend dat ik bie Jannoa vot kwam, Koert Pathuus zien wedevraauw. Ik luip bie heur over t loantje, langs n kaambe hoaver. Wonderliek vredeg was t doar. De wind streek zoezelnd over dij gruine weelde hìn. Lichtgruine, donkergruine plekken gleden ofwizzelnd boven in d’hoaver der langs: d’aine golf noa d’aandere rolde […]
1989 Fiet
n Aigenwieze, dat vonden ze hom aalmoal, dij Jan Pot, n dikke aigenwieze. Hai bölkte van t geld. En doar gedruig hai zok den ook noar. Mor mit n kelekte huf je nooit bie hom aankomen, den zoltjede hai joe òf. Veur zokswat haar e niks over, den wol hai n dubbeltje nog wel deurbieten. […]
1989 De trekharmonikoa
t Was n waarme zummernommerdag dat ik deur t veld noar Haarm Hoazelhof touluip. De rogge ston geel en riep aan weerskaanten van t loontje, n poar iemen snuiden, nou en den even brommend, aan de botterbloumen. Slootswale, noast mie, was n widde zee van kezebloumen, stil en veurnoam. Hoog aan de locht ston n […]