1990 Boontjesoep mit verdaipens
“Ie kinnen der nog wel bie, hur! Kom ter in! Der goan n bult makke schoapen in ain hok!” ruip Elsie Slor, zo monter en maaldaarten as aaltied. “En wilden nog veul meer, want dij springen boven op nkander!” giegelde ze der vot achteraan. Ze maaide n poar kinder aan zied en trok n stoule […]
1990 n Eerste klas toneelspeulder
“Ie proaten mie der te makkelk over”, zee Medine Maaijer wat verongeliekt, „mor ik mout t aalmoal ondergoan. Vergeet dat nait!” Ze veegde automoatisch mit schuddeldouk t swilk om t theebred tou schoon. “Zeg doe der ook ais wat van, Jans!” Jansie Maaijer zoog n moal aan zien smeugeltje, trok zok n haandjevol daipzinnege kroezen […]
1990 t Geloksbonkje
Der binnen verhoalen en vertelsters dij deur de joaren hin over d’haile wereld trokken binnen en woar gainaine d’heerkomst meer van wait. Zokse verhoalen hebben n toai leven. Hou zol dat toch komen? Ik dink dat in dij slichte volksvertelsters wat zuvers zit, wat de minsen aansprekt en heur bie t haart krigt. Zo is […]
1990 Liesterkralen
Van de week komt ter n bundel mit honderd Grunneger gedichten uut. t Is t begunstegersgeschenk 1990 van t Grunneger Bouk. Aine dij van honderd gedichten van verschaaiden Grunneger dichters n bundel moaken wil, het doar reken en verantwoorden van te doun. Dat heurt zo. Woarom is t aine gedicht wél opnomen en t aandere […]
1990 t Voandel
t Begon al wat te twijdonkern in d’achterkoamer van de Zudemoa’s. Nogal vroug, leek mie tou. t Kwam deur d’hoge, dichte beukenbomen tegen t huus, dij muiken t doar vroug duuster. Olle Geert Zudemoa stak mit zien knovvelge waarkhanden t waxinelichie aan en zedde de theepot der op. “Ik heb n moal n gedicht lezen […]
1990 Vreugdewuppers
“Zó’n vrumde vogel haar ik van mien leven nog nooit zain!” zee Remmelt en hai vlijde zien karbenoadje sekuur op t reuster van de barbecue. Net zo sekuur en persies as hai vrouger t vak in schure mit korenschoven vol vlijde. “Ik kreeg hom net veur de fietse, man! Ik ruip nog: wat moustoe hier […]
1990 t Verhoal van Toontje Toek
Vrouger was der bie ons op t dorp n hail klaain kroegje. Der bestonden wel meer kroegen noatuurlek, mor dij van Toontje Toek, joa, dij was verreweg t klaainste. Mor aiglieks ook t gezellegste. t Ding was nait veul groter as n hennege veurkoamer. Der stonden mor twij toaveltjes in mit wat olle vrakkege stoulen […]
1990 Tikken tegen t roam
“Mekaaiert ter wat aan joen auto of mekaaiert ter wat aan joe!” vruig de kerel stoens. “Hai sluig mie óf meneer”, zee de vraauw. De vlammen sluigen heur der van uut. Ze greep t stuur stief vast en bleef noar de lichten loeren. Ditmoal zol ze nóg beter oppazen. Veur de wizzeghaid stook ze ale […]
1990 Hou Mientje Maaijer dichterbie kwam
Wat was t n golden dag! De zunne scheen deur t spreekkoamerroam en speulde op t schriefburo mit mien papperazzen. d’Onderzuikbaanke en t verchroomde toaveltje, de glasploaten mit mien raive der op, de widde kaaste mit instruminten, de stoule veur t buro, t lag aalmoal in t zunlicht te boaien. t Leek of ales veul […]
1990 In Tropiqua
Wie hebben de klaainkinder n weke op veziede had. Nou, da’s n oardeghaid vanzulf! t Is mooi as ze komen, t is mooi as ze der binnen en t is óók mooi as ze weer votgoan. Den bin je schoon òf. Nait dat ter mit de kinder veul te doun was, gunst nee, zai vernuverden […]