Bie Jurrie en Trientje hebben ze n töddeldoeve, al n

(n verhoal veur oljoarsdag) Mit kerstdoagen en mit old en

(n kerstverhoal) De winter van twijensesteg op drijensesteg was aine

“Wolst nog n kop kovvie hebben, Barreld?” “Joa wicht, tap

Ik heb heur troanen òfwisked mit mien buusdouk en dou,

Mìnsen verwaarken zaikte en ongemak slim ongeliek. Der binnen gounent

Jan Snorrewup! Ik dink nog voak n moal aan hom.

Dou ik lest noar maarkt tou ging heb ik mie

Vrumd stil is t achter t huus. Stroeken en sparrebomen,

Nait dat dat t veurnoamste in t leven is, noatuurlek

“Goidag”, zee Lene, dou zai t spreekkoamer inschommeln kwam, “t

(noar n old vertelster) Der was ais n old wiefke,

Elk wil op zien tied wel n moal aanhoald worden.

Hinderk Diekhuus is overkomen uut Austroalië, om zien moeke te

Nait dat t op zokzulf zo’n meroakel was, dat ol-vrouw

“Hou is t mit dien stainswelle Hinderk?” vruig Elsie smörns