Mans Maaier het aaltied n oppazende kerel west. En goud

t Was al n zetje meleur in t grode bos.

t Is glad n oardeghaid om op n dörpke te

Der binnen gounent dij proaten kinnen as Brugman. De kop

Berend en Dientje Zudemoa zitten de haile middag al in

Lestdoags was k op n feestoavend in t Alteveer, woar

Tieneke woonde nog nait zo laank op heur nije flat,

Raainder en Merie Vos hebben mor ain jong: Derk. En

aans, net of de tied hier zien tied der veur

Op Muzzelknoal, vlak bie Twijde Mond, doar woonde ais n

“De mìnsen willen nou ainmoal bedrogen wezen,” zee Jans Spieker,

Appie har t bést in de goaten: aal dij aandere

“k Heb ter nooit bie stilstoan, dat men zok zó

Ditmoal n beetje roeg verhoaltje. t Kin ja nait aal

Knelus zien Aalkie is n hail best mìns, doar zel

Der was ais n doezendpoter, of doezendbainder, zoas men hom