De veurzitter opende de vergoadern en keek vergenougd om zok

“Wat wordt t aalmoal tegenswoordeg toch duur, nait?” zee Roulf,

Stovver Haarms klonterde de klunderbeune op, noar t örgel tou.

t Was n stille haarstdag, smörgensvroug. Aan de takken van

De koamer zat vol volk. Oaltje en Steven haren grode

Haarm en Annie wazzen datteg joar traauwd, mor zai wollen

(n legende over paddestoulen) t Is al joaren en joaren

De zunne was net onder en t dörp muik aanstalten

Jans Stiekeldroad was n wat narege en toesterge kerel, aaltied

As aine zeggen zol dat Slakke-Jan n droktemoaker was en

“Koom ie noa kerktied n kop kovvie bie ons drinken?”

t Luip tegen mörgentied. Derk en Riekie wazzen zok al

As n groot, gruin monster, mit schaarbe tanden veur in

“Zel k die ais wat zeggen,” zee Trientje, “dij hìnne

Wait ie wenneer t in de wereld en in de

“Nou is t òflopen, nou wil k ter niks meer